Katalog e-booków
Emeryci – ludzie wolnego czasu, „nowa klasa” czy subkultura społeczna?
Ardius
Rok wydania: 2010
Ilość stron: 154
Opis
Starość była dotąd najbardziej zaniedbywanym okresem ludzkiego życia. Wszystko jednak wskazuje na to, że sytuacja ulega zmianie. Społeczeństwa europejskie wyraźnie się starzeją. Na przełomie XX i XXI wieku aż jedna czwarta ludności Europy miała 65 lat i więcej. Dlatego coraz większą wagę przykłada się do tej grupy społecznej.
Autorka niniejszego opracowania stawia tezę, że koniec ubiegłego i początek tego stulecia można nazwać "epoką człowieka starego". Dla kontrastu przedstawia ona czasy wcześniejsze: przełom XIX i XX wieku jako "epokę dziecka" i połowę XX wieku jako "epokę młodzieży".
Autorka badała między innymi poziom poczucia wykluczenia oraz poczucia wspólnoty i więzi wśród emerytów. Z badań przeprowadzonych przez Natalię Sobczyk wynika, że emeryci są tak niejednorodną grupą społeczną, że niełatwo poddają się generalizującym osądom.
Dzięki tej pracy zaczynamy dostrzegać, że kwestie dotyczące starości i ludzi starszych są niezwykle istotne dla całego społeczeństwa. I odwrotnie – procesy zachodzące w społeczeństwie oddziałują na nas wszystkich, również na seniorów, którym w pewien sposób trudniej odnaleźć się w dzisiejszym zabieganym świecie.
Praca jest bardzo bogata merytorycznie, zawiera definicje starości i starzenia się (a także wieku i jego granic) w wielu kontekstach – biologicznym, psychologicznym społecznym. Autorka skupiła się na zaprezentowaniu i analizie społecznych teorii starzenia się. Szerzej zostały omówione dwie tzw. wielkie teorie: teoria nieangażowanie się oraz teoria aktywności.
Szczególnie polecamy wszystkim zainteresowanym współczesnymi społeczeństwami europejskimi i najnowszą socjologią.
Fragment książki:
Starzenie się społeczeństw, a co się z tym wiąże kwestie związane z ludźmi starszymi i ich funkcjonowaniem w społeczeństwie staje się coraz ważniejszym problemem, a z czasem problemy będą jeszcze ważniejsze. O istocie problematyki dotyczącej ludzi starszych świadczą prognozy demograficzne. Polska i Europa starzeje się. Wzrost liczby osób starszych jest procesem nieuniknionym. W 2035 roku osoby w wieku poprodukcyjnym stanowić będą już ponad 23,2% ludności społeczeństwa polskiego. Starzenie się społeczeństwa jest współcześnie tematem niezwykle ważnym i aktualnym.
Coraz więcej miejsca w dyskursie publicznym poświęca się osobom starszym. Przedmiotem niniejszej pracy jest jeden z problemów związanych z funkcjonowaniem ludzi starszych w społeczeństwie. Praca stanowi próbę odpowiedzi na pytanie kim są z perspektywy socjologicznej osoby określane mianem emerytów, jaką pozycję zajmują w społeczeństwie, do jakich zbiorowości ludzkich możemy ich zaliczyć, czy i jakie tworzą grupy? Czy emeryci mogą tworzyć nową „klasę społeczną” czy raczej są członkami subkultury starości?

