W staropolskiej aptece. Kultura medyczna XVI wieku

Weronika Kocela
Ardius

ISBN: 978-83-7679-051-0
Rok wydania: 2010
Ilość stron: 96

Cena: 17,00 zł

Opis

Jeśli kiedykolwiek marzyła ci się podróż w czasie, jeśli chciałeś dowiedzieć się, jak żyli nasi przodkowie kilka wieków temu – przeczytaj tę pracę. Weronika Kocela w swojej książce zabiera czytelników w unikalną podróż do Rzeczpospolitej czasów Odrodzenia.

Autorka barwnie i interesująco opowiada o kulturze medycznej XVI-wiecznej Polski, znane wówczas choroby i sposoby radzenia sobie z nimi a także poziom edukacji medycznej. Dzięki temu poznajemy prawdziwe życie i problemy ludzi sprzed czterech wieków.

Zdrowie jest jedną z najistotniejszych kwestii w życiu każdego z nas. Jednak nie tylko dlatego warto medycynie poświęcić tak wiele uwagi. „Można określić ją mianem pewnego rodzaju klamry ściśle spajającej nauki przyrodnicze z naukami humanistycznymi. Prawdą jest bowiem fakt, że medycyna to nie tylko wiedza, ale także sztuka” – stwierdza Autorka „W staropolskiej aptece…”.

Książka Weroniki Koceli jest wciągająca lekturą oraz profesjonalną pozycją z antropologicznego, kulturoznawczego i historycznego punktu widzenia. Autorka korzystała z dzieł klasyków w tej dziedzinie, m.in. słynnego lekarza Wojciecha Oczki. Możemy prześledzić, jakie znaczące zmiany miały miejsce w medycynie w XVI wieku, zmiany, bez których nasze życie wyglądałoby teraz zupełnie inaczej.

Fragment książki:

Niemniej jednak, mimo iż renesans to epoka wielkich odkryć, wybitnych uczonych, ludzi którzy mieli odwagę głoszonymi przez siebie ideami i teoriami zburzyć dotychczasowy sposób postrzegania otaczającej człowieka rzeczywistości, medycyna wciąż ulega średniowiecznym tradycjom i zasadom wyłożonym w uznanych za kanoniczne dziełach antycznych i arabskich pisarzy. Z jednej strony coraz wyraźniej dostrzegano wpływ warunków higienicznych, sposobu odżywiania się, a także stylu życia na stan zdrowia człowieka i potrzebę profilaktyki, z drugiej nawet na dworze królewskim – jednym z głównych ośrodków życia umysłowego, oprócz medyków uniwersyteckich, przebywali astrologowie, znachorki i czarownice. Zwolennikiem magicznych praktyk okazał się Zygmunt August, na polecenie którego przy łóżku umierającej Barbary Radziwiłłówny czuwały kobiety biegłe w sztuce zamawiania chorób.

Nie da się zatem ukryć, że pomimo zastosowania nowych rozwiązań, opartych na doświadczeniu, obserwacji, a więc praktycznej i teoretycznej wiedzy ówczesnych lekarzy, wiara w nadprzyrodzone moce nie opuszczała nawet wykształconych i zajmujących wysoką pozycję społeczną ludzi. W zasadzie w szesnastowiecznej medycynie następuje nieustanne ścieranie się dwóch kierunków, dwóch odmiennych perspektyw i sposobów postrzegania kwestii związanych z fizyczna kondycją człowieka. Pierwszy z nich, pozostający pod wpływem średniowiecznego, scholastycznego schematyzmu przeciwstawiał się drugiemu, krytycznemu i sceptycznemu podejściu do problemu zdrowia i choroby.

Sytuacja diametralnie zmienia się dopiero w XVIII wieku, kiedy do medycyny zostaje włączona chirurgia i farmacja, gdy wprowadza się do niej nauczanie kliniczne. Przestrzeń pomiędzy medycyną oświeceniową a medycyną w pełni nowoczesną coraz wyraźniej się zmniejsza.

Sugerowane produkty

	Amor i Psyche od antyku po współczesność Anna Bińkowska Cena: 45,00 zł więcej		Czarnoksięstwo i mediumizm Ignacy Matuszewski Cena: 12,20 zł więcej